KIMIKA

Hidrokarburoen deribatu nitrogenatuak

Nitrogenoak karbono atomoekin lotura bakunak, bikoitzak eta hirukoitzak osatzeko gaitasuna du. Horren eraginez, talde funtzional nitrogenatu posibleak ugari dira. Hidrokarburoen deribatu nitrogenatuak honako hauek dira: amidak, nitriloak, aminak eta nitrokonposatuak.

Amidak

Azido baten -OH taldea -NH2 amino taldeagatik (-NHR edo -NRR?, ordezkatutako amiden kasuan) ordezkatzetik sortzen dira amidak. Amidak izendatzeko, dagokion azidoaren -oiko edo -iko amaiera -amida atzizkiagatik ordezkatu behar da; bestela, azido horren jatorrizko hidrokarburoaren -o atzizkia -amida atzizkiaz ordezkatu behar da. Ordezkatutako amiden kasuan, lehenengo N letra idatzi behar da eta jarraian nitrogenoari lotuta dauden erradikalei ere izena jarri beharko zaie.

Amida garrantzitsu bat urea dela esan dezakegu; urea ugaztunen gernuan aurki dezakegu. Modu industrialean sortu ohi da amoniakoa eta karbono dioxidoa erabiliz, 200 eta 400 atm-ko presiopean eta 200 ºC-ko tenperaturan. Ongarri gisa eta plastikoak eta eranskailuak egiteko erabili ohi da urea.

Nitriloak

Nitriloen ezaugarri nagusia -ziano funtzio taldea dutela da; -C º N. Izena jartzeko, karbono atomo kopuru bera duen hidrokarburoaren izenari -nitrilo amaiera gehitu behar zaio. Aldiz, ordezkatzailea den -C º N taldeari ziano- aurrizkia jarri behar zaio izendatzerakoan.

Nitriloak sintesi organikoan erabilera ugari dituzten molekula erreaktiboak dira. Esate baterako, nitriloen hidrolisitik azido karboxilikoak lor daitezke azido sendo bat edo base sendoren bat egonez gero hidrolisian. Bestalde, nitriloen hidrogenazio katalitikoari esker, amina primarioak prestatu daitezke.

Kafeina, nikotina, morfina eta kodeinak landare jakin batzuetan sortzen den amina taldea osatzen dute. Amina multzo hori oso garrantzitsua da.

Nitrokonposatuak

Nitrokonposatuak, molekulek nitro funtzio taldea (-NO2) osatzen duten konposatu motak dira. Talde funtzional hori hidrogenoaren ordezkatzailetzat jotzen da, eta horregatik, izena jartzerakoan, lehenengo nitro- aurrizkia jarri behar zaie, hidrokarburoaren izenaren aurretik. Jarraian, katea karbonatuan betetzen duen posizioa adierazi behar da zenbaki baten bidez.

Molekulan nitro talde ugari dituzten deribatu atomikoen ezaugarri nagusia termodinamikoki nahiko ezegonkorrak direla da; hori dela eta, maiz lehergailu gisa erabiltzen dira.

Aminak

Aminak NH3 amoniakoaren deribatuak dira. Hidrogeno atomoak erradikal organikoengatik ordezkatuta lortzen dira. Hidrogeno bat, bi edo hiru ordezkatzean, amina primarioak, sekundarioak edo tertziarioak sortzen dira. Aminei izena jartzeko ondorengo hau egin behar da: erradikala (edo erradikalak) zein den adierazi behar da, ordena alfabetikoan, eta jarrian -amina atzizkia gehitu behar zaio.

Amina talde funtzionalak lehentasuna ez duenean, amino- aurrizkia erabiltzen da amina taldea dela adierazteko.

aminopropanoiko-2-azidoa

Metilamina, CH3–NH2, da amina alifatikoen artean bakunena. Amoniakoaren usain antzekoa du eta arrainetan eta zenbait barazkitan aurki dezakegu. Amina aromatikorik bakunena fenilamina (anilina) da; C6H5–NH2. Koloratzaileak sortzerakoan berebiziko garrantzia du produktu horrek, eta lehengaia izan ohi da.

Hidrokarburoek zenbait deribaturekin izaten dituzten erreakzio kimiko nagusiak